Fiqh

പലിശയുടെ വ്യത്യസ്ത ഇനങ്ങള്‍

പലിശ രണ്ട് തരത്തിലാണ്. ഒന്ന് കച്ചവടത്തില്‍ നിന്നാണെങ്കില്‍ (ربا بيوع) മറ്റൊന്ന് കടത്തില്‍ നിന്നുള്ളതാണ് (ربا قروض). കച്ചവടത്തില്‍ നിന്നുള്ള പലിശ രണ്ട് രീതിയിലുണ്ട്. അതില്‍ ഒന്നാമത്തേത് ‘രിബല്‍ഫദ്‌ലും’ (ربا الفضل) രണ്ടാമത്തേത് ‘രിബന്നസാ’യുമാണ് (ربا النَّساء). മുഹമ്മദ് അബൂസഹ്‌റ പറയുന്നു: ‘രിബന്നസാ (ربا النَّساء) എന്നത് രിബന്നസീഅയല്ല (ربا النسيئة) .’ തുടര്‍ന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു: ‘നല്‍കിയതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ വാങ്ങുന്നതിനെ ‘രിബല്‍ഫദ്ല്‍’ എന്നാണ് കര്‍മശാസ്ത്ര പണ്ഡിതര്‍ വിളിക്കുന്നത്. കൈപറ്റേണ്ട സമയത്ത് നല്‍കാതെ വൈകിപ്പിക്കുന്നതിന് ‘രിബന്നസാ’ എന്നും അവധി നീട്ടികൊടുക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് അധിക പണം ഈടാക്കുന്നതിനെ ‘രിബന്നസീഅ’യെന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ നിഷിദ്ധമാക്കിയത് കടത്തില്‍ നിന്നുള്ള പലിശയായ ‘രിബന്നസീഅ’യാണ്. മുഹമ്മദ് അബൂസക്കി അബ്ദുല്‍ബര്‍റ് പറയുന്നു: ‘വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ നിഷിദ്ധമാക്കിയ ‘രിബന്നസീഅയും’ പ്രവാചക തിരുസുന്നത്ത് നിഷിദ്ധമാക്കിയ ‘രിബന്നസായും’ വേര്‍തിരിച്ച് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്.’

ഈ ലേഖനത്തിലെ ആദ്യവരിയിലെ പദമായ “ربا قروض” അല്ലെങ്കില്‍ “ربا ديون” എന്നിവ ഇവിടെ പരാമര്‍ശിക്കേണ്ടതുണ്ട്. കാരണം, ഉത്തരവാദിത്തം സ്ഥിരപ്പെട്ട് കഴിഞ്ഞാല്‍ ദുയൂനിന് (الديون)- വസ്തു വില്‍ക്കുമ്പോള്‍ പണം നല്‍കാത്തത് മൂലമുണ്ടാകുന്ന കടത്തിന് ഖുറൂദിന്റെ (القروض)- പണം കടമായി കൊടുത്തതിന്റെ വിധിയാണ് (حكم) ഉണ്ടായിരിക്കുക. കാരണമെന്തന്നാല്‍, ‘ദുയൂനില്‍’ പണം കടമായി കൊടുത്തതും, കച്ചവടം നടത്തുമ്പോള്‍ പണം നല്‍കാതിരിക്കുന്നത് മൂലമുണ്ടാകുന്ന കടവും (القروض والبيوع) ഉള്‍പ്പെടുന്നു. വാങ്ങിച്ച വസ്തുവിന് പണം നല്‍കുന്നതിന് അവധി നിശ്ചയിച്ചുള്ള കച്ചവടം ‘ദുയൂനിന്റെ’ ഒരു ഇനമാണ്.

കച്ചവടത്തില്‍ പകരം നല്‍കുന്ന ഏതെങ്കിലും നല്‍കുന്നതിന് സമയം നീട്ടിവെക്കുകയാണെങ്കില്‍ അത് കടമാണ്. കച്ചവടം നടത്തുമ്പോള്‍ പണമാണ് നല്‍കാന്‍ വൈകുന്നതെങ്കില്‍ ഇവിടെ കടമാകുന്നത് പണമാണ്. ഇനി വസ്തു അല്ലെങ്കില്‍ ചരക്കുകളാണ് എത്തിക്കാന്‍ വൈകുന്നതെങ്കില്‍ ( ) ഇവടെ കടമാകുന്നത് ചരക്കോ വസ്തുക്കളോ ആയിരിക്കും. കച്ചവടത്തില്‍ വസ്തുവിന് പകരമായി പണം നല്‍കുന്നതില്‍ ഏതെങ്കിലുമൊന്ന് നീട്ടിവെക്കുകയാണെങ്കില്‍ അത് കടമായിട്ടാണ് ഗണിക്കപ്പെടുക. ഇതില്‍ പണമാണ് നല്‍കാന്‍ വൈകുന്നതെങ്കില്‍ ഇവിടെ കടമാകുന്നത് പണമാണ്. ഇനി, വസ്തു അല്ലെങ്കില്‍ ചരക്കുകളാണ് എത്തിക്കാന്‍ വൈകുന്നതെങ്കില്‍ ( ) ഇവടെ കടമാകുന്നത് ചരക്കോ വസ്തുക്കളോ ആയിരിക്കും. കച്ചവടം നടത്തുമ്പോള്‍ ഒന്നിനുപകരമായി നല്‍കുന്ന മറ്റൊന്നില്‍ (വസ്തുവിന് പണം നല്‍കുക) ഏതെങ്കിലുമൊന്ന് (പണമോ വസ്തുവോ) നീട്ടിവെക്കുകയാണെങ്കില്‍ അത് കടമായിട്ടാണ് ഗണിക്കപ്പെടുന്നത്. കച്ചവടത്തില്‍ പണമാണ് നല്‍കാന്‍ വൈകുന്നതെങ്കില്‍ ഇവിടെ കടമാകുന്നത് പണമാണ്. ഇനി, വസ്തു അല്ലെങ്കില്‍ ചരക്കാണ് എത്തിക്കാന്‍ വൈകുന്നതെങ്കില്‍ ( ) ഇവിടെ കടമാകുന്നത് വസ്തുവോ ചരക്കോ ആയിരിക്കും.

‘രിബല്‍ഫദ്ല്‍’ (ربا الفضل ):
100 ഗ്രാം സ്വര്‍ണത്തിന് 101 ഗ്രാം സ്വര്‍ണം ആ സമയത്തുതന്നെ കൈപറ്റുന്നതിനാണ് ‘രിബല്‍ഫദ്ല്‍’ എന്നുപറയുന്നത്. ഇതിലെ ഒരു ഗ്രാം സ്വര്‍ണം പലിശയാണ്. ഇത് പ്രവാചക വചനങ്ങളില്‍ വന്നിട്ടുള്ള പ്രയോഗമാണ്; ‘ദീനാര്‍ ദീനാറുകൊണ്ടും, ദിര്‍ഹം ദിര്‍ഹം കൊണ്ടും അവക്കിടയില്‍ കൂടുതല്‍ എടുക്കാതെയുമാണ്.’ ഒരേ വസ്തുക്കള്‍ (ഹദീസില്‍ വിശദീകരിച്ച് ആറ് ഇനങ്ങള്‍) കൈമാറ്റം ചെയ്യുമ്പോള്‍ അതില്‍ അധികമായി എടുക്കുന്നത് പലിശയാണെന്ന് ഇതില്‍ നിന്ന് മനസ്സിലാകുന്നു. ഹനഫീ മദ്ഹബന്റെ ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ സര്‍ഹസിയുടെ മബ്‌സ്വൂത് പോലുള്ളവയില്‍ ആറ് ഇനങ്ങള്‍ പറയുന്ന ഹദീസിന്റെ പരമ്പര വ്യക്തമാകുന്നുണ്ട്. അതില്‍ ഇപ്രകാരം അധികമെടുക്കുന്നത് പലിശയാണെന്ന് കാണാവുന്നതാണ്. 100 ഗ്രാം സ്വര്‍ണത്തിന് 101 ഗ്രാം സ്വര്‍ണം ആ സമയത്തുതന്നെ നല്‍കാതെ മാറ്റിവെക്കുന്നതിലൂടെ ‘രിബല്‍ഫദ്‌ലും’ (തൂക്കത്തിലെ വ്യത്യാസം കൊണ്ട്) ‘രിബന്നസായും’ (സമയത്തിലെ വ്യത്യാസം കൊണ്ട്) സംഭവിക്കുന്നു.

‘രിബന്നസാ’ (ربا النَّساء):
100 ഗ്രാം സ്വര്‍ണത്തിന് 100 ഗ്രാം സ്വര്‍ണം വൈകി നല്‍കുന്നതിനാണ് ‘രിബന്നസാ’ എന്നുപറയുന്നത്. ഇതിലൂടെ 100 ഗ്രാം സ്വര്‍ണം നേരത്തെ കൈപറ്റിയവന്‍ വൈകികൈപറ്റുന്നവനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ലാഭമെടുക്കകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. വൈകി നല്‍കുന്നതിനേക്കാള്‍ ഉത്തമമായിട്ടുളളത് വളരെ നേരത്തെ തന്നെ നല്‍കുന്നതാണ്. ഒരു വസ്തു നല്‍കിയതിന് പകരമായി മറ്റൊരു വസ്തു വൈകി നല്‍കുന്നതിനാണ് ‘രിബന്നസാ’ എന്നുപറയുന്നത്. ഇതിനെ ചില കര്‍മശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ ‘രിബന്നഖ്ദ’് എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. രണ്ടും ശരിയായ പ്രയോഗങ്ങളാണ്. ‘രിബന്നസാ’ കച്ചവടത്തില്‍ അനുവദനീയമല്ല. എന്നാല്‍, കടത്തില്‍ അനുവദനീയമാണ്. കാരണം കച്ചവടം നീതിയുടെ (العدل) അടിസ്ഥാനത്തിലും, കടം നന്മ ചെയ്യുക (الإحسان) എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിലുമാണ്. അതോടൊപ്പം, കടം വാങ്ങിയവന്‍ തന്റെ സാഹചര്യത്തെ മുന്‍നിര്‍ത്തി അവധി നീട്ടുകയാണെങ്കില്‍ അത് കടത്തിന്റെ ഉദ്ദേശത്തിന് എതിരാകുന്നില്ല. അത് നന്മ പ്രവര്‍ത്തിക്കലാണ്. ഇനി, ഇടപാടുകാരിലെ ഒരുവന്‍ തന്റെ നന്മ പരിഗണിച്ച് സമയം നീട്ടുകയാണെങ്കില്‍ അത് കച്ചവടത്തിന്റെ ഉദ്ദേശത്തിന് എതിരാകുന്നു. കാരണം ഇത് ഇടപാടുകാര്‍ക്കിടയിലെ നീതിയാണ്.

‘രിബന്നസീഅ’ (ربا النسيئة):
100 ഗ്രാം സ്വര്‍ണത്തിന് 101 ഗ്രാം സ്വര്‍ണം ഒരേ സമയത്തല്ലാതെ വൈകി നല്‍കിയാല്‍ അത് പലിശയാണ്. ഇവിടെ നല്‍കിയ അളവിലും വാങ്ങിയ അളവിലും, കൊടുത്ത സമയത്തിലും തിരച്ചുനല്‍കിയ സമയത്തിലും വ്യത്യാസം സംഭവിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ടാണ്. എന്നാല്‍ സമയത്തിലാണ് വ്യത്യാസം സംഭവിക്കുന്നതെങ്കില്‍ അത് ‘രിബന്നസാ’ എന്നും, നല്‍കിയതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ വാങ്ങുകയാണെങ്കില്‍ അത് ‘രിബല്‍ഫദ്ല്‍’ എന്നുമാണ് പറയുകയെന്ന് മുമ്പ് വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. ഒരു വസ്തു കൈമാറേണ്ട സമയത്ത് അത് നല്‍കാതെ സമയം നീട്ടിവെക്കപ്പെടുന്നതു മുഖേന നല്‍കുന്ന ഈ വസ്തവിന്റെ ഉടമ സമയത്തിലെ കൂടുതല്‍ ആനുകൂല്യം സ്വീകരിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അഥവാ സമയം നീട്ടിവെക്കപ്പെടുന്നത് കാരമായി അളവില്‍ (നല്‍കുന്നവന് വസ്തു ഉപയോഗപ്പെടുത്താവാന്‍ കഴിയുന്നു) വര്‍ധനവ് സംഭവിക്കുകയാണ്. ‘രിബല്‍ഫദ്‌ലും’ ‘രിബന്നസായും’ കൂടിചേര്‍ന്നതാണ് ‘രിബന്നസീഅ’. അഥവാ, 100 ഗ്രാം സ്വര്‍ണം കടമായി നല്‍കുകയും തിരിച്ചുനല്‍കുന്നതിന് അവധി നല്‍കുകയും തുടര്‍ന്ന് 101 ഗ്രാം സ്വര്‍ണം വാങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന രീതിയാണിത്. ഇവിടെ അവധി നീട്ടികിട്ടുന്നതിന് പകരമായി ഒരു ഗ്രാം സ്വര്‍ണം അധികമായി നല്‍കേണ്ടി വരികയാണ്. ‘രിബല്‍ഫദ്‌ലും’ ‘രിബന്നസായും’ അനുവദനീയമല്ലാത്തതിന്റെ കാരണമായി ചില പണ്ഡിതന്മാര്‍ കാണുന്നത് അത് തിന്മയിലേക്ക് നയിക്കാനുള്ള സാഹചര്യമുണ്ട് എന്ന നലിക്കാണ്. അഥവാ കച്ചവടത്തില്‍ അനവദനീയമാവുകയാണെങ്കില്‍ അത് കടത്തിലും അനുവദനീയമാകും എന്നതുകൊണ്ടാണ്. കടത്തില്‍ നിന്ന് പലിശ വാങ്ങുന്നത് നിഷിദ്ധമാക്കിയ സാഹചര്യത്തില്‍, കച്ചവടത്തില്‍ നിന്നുള്ള പലിശയിലേക്ക് ആളുകള്‍ തിരിയുകയായിരിക്കും ഇതിലൂടെ സംഭവിക്കുന്നത്. അഥവാ കടത്തിലൂടെ നേടിയെടുത്തിരുന്ന പലിശ കച്ചവടത്തിലൂടെ നേടിയെടുക്കുമെന്ന വ്യത്യാസം മാത്രമേ ഇവിടെ കാണാന്‍ കഴിയുകയുള്ളൂ.

വിവ: അര്‍ശദ് കാരക്കാട്
അവലംബം: islamonline.net

Facebook Comments
Related Articles
Close
Close